سلام آقای فرهادی!
امروز صبح بهیمن وجود شبکهی خوب «من و تو» توانستم لحظهی بهیادماندنی اعلام نام ایران را از یکی از معتبرترین تریبونهای سینمایی جهان برای همیشه در خاطرم ثبت کنم. شما بودید که در این لحظهی تاریخی، با جملاتی بهغایت شایسته، مردممان را مردمانی «بهراستی صلحدوست» توصیف کردید و با همین عبارات کوتاه برای همیشه در تاریخ ماندگار شدید.
دلم نمیخواهد به واکنشهای مغرضانهای که به آنها عادت کردهایم اشاره کنم، دوست دارم بگویم عبارتی نیست که بتواند احساس مرا هنگامی که نام ایران -همانطور که باید؛ ایران!- و فیلم شما از تریبون خواندهشد توصیف کند. شما با ساختن یک فیلم و بیان عباراتی موجز، توانستید صدای ما مردمی را که نمیخواهیم اسیر بیخردی و جنگطلبی حاکمانمان شویم به دنیا رساندید.
برایتان آرزوی بهترینها را دارم. اکنون بهراحتی میتوانم امیدوار باشم کارگردان بهترین فیلم خارجیزبان اسکار نیز باشید، شاید حتّا نامزد بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه هم بودید، خدا را چه دیدید؟ و مهمتر از آن البته، در انتظار فیلم بعدیتان هستم؛ فیلمی که نقطهی درخشان دیگری در کارنامهیتان خواهدبود.
خدا خیرتان دهاد!
